The Chelsea Hotel

29 oktober 2006

Chelsea Hotel, walhalla van de ‘Beat Generation’ in de jaren 60
The Chelsea Hotel
De argeloze wandelaar die in New York City door de 23e straat slentert zou er, in gedachten verzonken, zo voorbij lopen. Het uit rood baksteen opgetrokken twaalf etages tellende Chelsea Hotel trekt op geen enkele manier de aandacht.

Het legendarische Chelsea Hotel dankt zijn bekendheid aan generaties van kunstenaars, schrijvers, acteurs, filmsterren, schilders, Rock&Roll-sterren en andere bohémiens die er hun intrek namen en er vaak jaren bleven wonen. In de jaren ‘60 groeide het hotel uit tot een ware hotspot voor nagenoeg iedereen die in de Beat Generation iets voorstelde.
In een periode waarin nagenoeg alles kon en mocht experimenteerden de bewoners met sex, drugs and rock&roll en beleefden er hun eigen ‘walk on the wild side’.

De New Yorkse wijken The Village en Chelsea vormden in die jaren de nieuwe bakermat van rock&roll en blues. New York was in die dagen: swinging, jazzing, rock’n and rolling, het grootste 24 uur per dag doordraaiende openluchtfestival ter aarde. Veel namen uit het gastenboek van Chelsea Hotel werden wereldberoemd. Anderen gingen in die jaren letterlijk ten onder in de orgie van creativiteit en uit de hand gelopen verleidingen.

Iedere kamer vertelt er zijn eigen verhaal: Jimmy Hendrix ‘lived, loved en experimenteerde’ in Chelsea Hotel met drugs en gitaar.
In kamer 205 kwam de Britse dichter Dylan Thomas aan zijn eind na het drinken van 18 glazen whisky. De tragische gebeurtenis inspireerde een schuchtere jonge New Yorkse muzikant, Bob Zimmerman, zijn naam te veranderen in: Bob Dylan. Uit eerbetoon voor de dichter die hij zo bewonderde.

Bob Dylan woonde jarenlang in het hotel, in suite 2011. In het prachtige nummer Sara van zijn in 1975 verschenen LP Desire is dit terug te vinden.
Desire hoes
…“Stayed up all night in The Chelsea Hotel
Writing ‘Sad eyed lady of the Lowlands’ for you”…,

schreef Dylan voor zijn vrouw Sara.

Janis Joplin (Kamer 411) had er niet alleen een affaire met haar favoriete drank Southern Comfort en drugs, maar ook een innige relatie met de Canadese Rock poëet Leonard Cohen. In het nummer Chelsea Hotel #2 bezingt Cohen deze romance.
…”I remember you well in the Chelsea Hotel
you were famous, your heart was a legend.
You told me again you preferred handsome men
but for me you would make an exception.
Well never mind, we are ugly but we have the music”.

De rij namen van bekende bewoners van Chelsea Hotel lijkt eindeloos, evenzo de anekdotes die met deze legendes zijn verbonden: Jim Morrison, Lou Reed, Patti Smith, Arthur Miller, Mark Twain, Jane Fonda, Jackson Pollack, Bon Jovi, Sid Vicious, Andy Warhol. Ook Nederland kende zijn afvaardiging in o.a. Jan Cremer en schilder Willem de Kooning.

Wie Chelsea Hotel dezer dagen bezoekt, vindt er nog steeds dezelfde atmosfeer. Slechts 100 van de ruim 400 kamers zijn beschikbaar voor hotelgasten, de andere 300 zijn verhuurd aan een bonte reeks deels kleurrijke huurders. De lobby lijkt op een art gallery en hangt vol schilderijen en andere rariteiten, daar achtergelaten door thans beroemde gasten, die ooit geen geld hadden om de hotelrekening te betalen …

2 Reacties to “The Chelsea Hotel”

  1. brackeblogt said

    Welkom in wordpress land
    See you tussen mijn links!

  2. […] augustus werd in New York het legendarische Hotel Chelsea gesloten voor een grondige renovatie die de sporen dreigt uit te wissen van de kunstenaars die er […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: